Biz Bir Ağacın Kökleriyiz, Derindendir Sevmelerimiz

    0
    1

    YARIŞMADA 2. GELEN ESER
    BİZ BİR AĞACIN KÖKLERİYİZ
    DERİNDENDİR SEVMELERİMİZ

    Ey sufi geçer yolum bir gün Allahın lütfu ile dergahından
    Bahçıvanım ben dererim Nuh’un çiçeklerini
    Kah krizantem kah acem kah tesbih çiçeği
    Dererim yayla çiçeklerini gönlüme göre
    Birliğin dirliğin türküleriyle
    Kavim göçlerinden bu yana

    Vadileri gül kokan bin bir çeşit kuşların öttüğü bağbandır ülkem
    Sur dibinde yalnız açan çiğdem
    El ele gideriz ölümlere
    Ellerimiz çoğalınca biz de çoğalırız sufi
    Biz melekleriz sur borusu üflenirken
    Nurumuzda yatar sevgi ve kardeşlik
    Birlikten kuvvet ayrılıktan felaket doğar biliriz elbet
    Sırt çevirmeyiz karlı dağlara
    Kin tutmayız dosta düşmana
    Ağaç düşer de yakınına yaslanır bilirsin bunu sufi
    Kıyamet gülleri kopsa biz ortak ülkümüze sığınırız

    Efelerin zeybeğini duyarım egeden
    Horonlarla başı duman fırtınalarla çıkarım yaylalarına
    Kah Uzungöl olurum kah Ayder
    Ulu dağlarında sancılarım diner Kaçkarlar’ın
    İçerim soğuk sularından kana kana
    Biz bir ağacın kökleriyiz
    Derindendir sevmelerimiz
    Akdeniz’in turunç bahçeleriyiz
    İmbatlar eser kıyılarımızda
    Tüter yüzyıllardır bu topraklarda
    Kardeşlik içinde bölüşülen ekmeğimiz tahınımız zeytinimiz
    Van kalesinde menevişlenir barışa adanmış türkülerimiz
    Ağıt ağıt türkü türkü hasat olur buğdayımız bozkır ayazında
    Biz kardeşliğe adandık
    Birliğe yaşamaya
    Bin bir renkli çiçekli baharlarla bölüştük sıcak ekmeği
    Bölüştük sihirli meyveleri
    Dostça insanca

    Selimiye’de Sinan’la görkemli sükutlara ulaştık
    Sarıkamış’ta beyaz hüzün iklimlerine ağıtlı gömdük yiğitlerimizi
    Utkuyla söyledik marşlarımızı Çanakkale’de emperyalizmin kara yüzüne
    Onlara gökten indirdik kaçış yakarıları
    Günler aylar yıllar geçse de
    Yüzyıllardır akan bir sevdadır içimizde vatan ve millet sevgisi

    Biz ki Konya’da Mevlevi ayininde sukuta ermiş semazeniz
    Yunus’un kentinde hoşgörü ve insan sevgisiyiz
    Ulu Cami avlusunda ürkek bir güvercin
    kah doruğu karlı palandökeniz
    kah Moskof’a direnen Aziziye Tabyası
    Biz tarihiz
    Biz aynı utkuda aynı mefkurede birleşen Nuh’un çiçekleriyiz
    Biz yüce dağların doruklarında
    Pamir’den Anadolu’ya kısraklar gibi akan akıncılarız
    Ölünceye kadar barışın yoksulluğun cesaretin çiçeklerini deren
    kahraman bir milletin avuçlarında kanayan savaşçılarız
    Dinsin artık kuduran fırtınalar ey sufi
    Düşlerine koklanmamış
    Girdapsız kefensiz muazzam rüzgarların getirdiği
    kardeşlik masallarını bırakıp öyle gideyim
    ağıtlı girdaplardan
    ulu dağlardan
    coşkun derelerin uçurumlarından sorma beni
    ey düşünü umuda yoran
    mis kokan cennetimin çocuğu
    biz bir ağacın kökleriyiz
    derindendir sevmelerimiz

    Ömriye KARATAŞ

     

    CEVAP VER

    Please enter your comment!
    Please enter your name here